Η κοινωνία μας είχε βασιστεί στα ακίνητα. Μαθαίναμε ότι μόνο τα σταθερά έχουν αξία. Ότι οι αλλαγές είναι δύσκολες, φέρνουν πόνο. Ότι μπορούμε να χάσουμε τον εαυτό μας αλλάζοντας γνώμη, αλλάζοντας την πορεία της ζωή μας. Όμως έτσι απομακρυνθάμε από ένα νομό της φύσης.

Γι’ αυτό πολλά άτομα υποφέρουν, μένουν σε καταστάσεις που δεν τους ταιριάζουν πια. Πιέζουν τον εαυτό τους να είναι κάτι που δεν είναι, κρύβονται πίσω από ένα χαμόγελο ή πίσω από μια ευγένεια μέχρι να πείσουν τον εαυτό τους ότι ο σκοπός της ύπαρξής τους είναι: να βοηθάνε τους άλλους, να ικανοποιούν όποιον είναι γύρω τους, αλλά σίγουρα όχι για να εκφραστούν. Διότι δεν πρέπει να λένε όχι, δεν έχουν το δικαίωμα να αφήσουν τέτοιες ευκαιρίες, δεν είναι σωστό να ταράξουν τη ζωή των άλλων. Τους ονομάζω νοσοκόμους. Τελικά η σύγκρουση επιβαρύνει τη ζωή τους, το σώμα τους.

Η ακινησία είναι συνώνυμο του θανάτου, αν και για μερικούς, όπως εμένα, ακόμη και στο θάνατο δεν υπάρχει ακινησία. Η αλλαγή υπάρχει παντού και πάντα. Κάθε μέρα ο ήλιος ανατέλλει χωρίς να είναι ο ίδιος. Εσείς είστε οι ίδιοι άνθρωποι που ήσασταν πριν από ένα μήνα, πριν από μερικά χρόνια;

Αν το πιστεύετε αυτό, σκεφτείτε ότι κάθε στιγμή που περνάει ακόμη και το σώμα σας αλλάζει. Τα μαλλιά αλλάζουν περίπου μέσα σε 4 έως 7 χρόνια, η επιδερμίδα σε 1,5 μήνα, τα οστά σε 4 μήνες....
Κάποιοι θα μου πουν: «Ναι αλλά ο νους μας, αυτό που πιστεύουμε, η καρδιά μας;»
Τους απαντώ με μια απλή ερώτηση: «Κοιτάξτε αυτό που πιστεύετε σήμερα, το πιστεύατε πριν από κάποιο καιρό; Δεν υπάρχουν πράγματα που πιστεύατε και που δεν ισχύουν πια σήμερα;»

Τελικά όπως αντιλαμβάνεστε η αλλαγή είναι παντού. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Γι’ αυτό το λόγο, καλό είναι να αρχίζουμε να δεχόμαστε τις αλλαγές και να τις βλέπουμε ως ευκαιρίες εξέλιξης. Καλό είναι να σταματήσουμε να φοβόμαστε το άγνωστο για να μπορούμε να προχωρήσουμε μπροστά.

Το μόνο σταθερό πράγμα είναι η αλλαγή. Δεν θα σταματήσει, όμως εμείς μπορούμε να προσαρμοστούμε. 
Αυτό ισχύει για τον καθένα μας, διότι ξέρω ότι δεν υπάρχει άτομο που δεν ένιωσε, έστω και μία φορά, λίγο χαμένο σε κάποια στιγμή αλλαγής στη ζωή του. Νομίζω ότι ο φόβος της αλλαγής μάς λέει πολλά σχετικά με τις επιλογές μας, την ευθύνη απέναντι στην ψυχή μας. Αν ξέρουμε να την ακούμε με υποκειμενικό τρόπο, που σημαίνει να την δούμε σαν μια απλή πληροφορία, μας βοηθά να ξεκαθαρίζουμε τις αξίες και τις πεποιθήσεις μας με αποτέλεσμα να ξέρουμε καλύτερα τι θέλουμε να κάνουμε, ποιος θέλουμε να είμαστε.

Αυτό είναι που το κάνει να φαίνεται δύσκολο, επειδή για να καταφέρουμε να κάνουμε μια αλλαγή στη ζωή μας πρέπει να δεχτούμε να αλλάξουμε ταυτότητα, να αφήσουμε τον παλιό μας εαυτό πίσω και να δώσουμε χώρο στον καινούργιο. Και είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι δεν θα χάσουμε το ποιοί είμαστε. Επειδή αυτό που είμαστε είναι πέρα από τις ιδέες, τις πεποιθήσεις και τις αξίες μας. Είναι κάτι τόσο μεγαλύτερο που, ίσως, δεν μπορούμε να το συνειδητοποιήσουμε. Όμως υπάρχει αυτό και εγώ το ονομάζω Πνεύμα.


Ας χαιρόμαστε που κάθε μέρα μας φέρνει κάτι διαφορετικό αλλιώς θα ήταν βαρετή η ζωή, δεν νομίζετε;

Γι’ αυτό με το ΝΓΠ βοηθάμε τα άτομα με απλές τεχνικές με τις οποίες ανακαλύπτουν καινούργιες επιλογές, ξαναοργανώνουν τις πεποιθήσεις, τις αξίες τους για να τους είναι χρήσιμες. Είναι σαν να τους δείχνουμε πού και πώς μπορούν να ανάψουν το φως αν το επιθυμούν.

Έτσι ανακαλύπτουν ότι τελικά μπορούν να τα καταφέρουν, ότι όλα είναι στο χέρι τους. Η δύναμη είναι μέσα στον καθένα μας, το πως την διαχειριζόμαστε είναι αυτό που κάνει τη διάφορα στο αν θα πετύχουμε ή όχι.

Γράφει η Valerie Saier, κάτοχος Master N.L.P. & Time Line Therapist,
δασκάλα Yoga, μέλος του Yoga Alliance και του International Yoga Network

 

Δείτε το σεμινάριο

Η αλλαγή δεν σας περιμένει. Τότε γιατί να περιμένετε εσείς!