Είμαι σίγουρη ότι κάποιοι από σας έπαθαν σοκ όταν άκουσαν τη φωνή τους για πρώτη φορά. Για άλλους το σοκ είναι όταν βλέπουν μια φωτογραφία τους ή μια ταινία. Οι περισσότεροι νομίζουν ότι ξέρουν ποια είναι. Όμως, αν συγκρίνουμε την εικόνα που έχουμε για μας και αυτό που περιέγραφουν οι γύρω μας, ανακαλύψουμε ότι υπάρχουν μεγάλες διαφορές.

Η αναζήτηση του εαυτού μας είναι ένας μυστηριώδης μονοπάτι στον όπου μπορούμε να χάσουμε τον εαυτό μας αν δεν είμαστε διακριτικός.

Θα συμφονείστε ότι να γνωρίζουμε κανείς αντικειμενικά είναι κάτι δύσκολο. Γνωρίζοντας αυτό, καταλαβαίνουμε πόσο πιο δύσκολο είναι να γνωρίζουμε αντικειμενικά τον εαυτό μας, διότι πως θα μπορούσαμε να παρατηρήσουμε το εαυτό μας με απόσπαση;

Αλλά πώς είναι δυνατόν, τους άλλους, που έχουν μια απόσταση, να μην μας βλέπουν όπως είμαστε όταν εμείς είμαστε σίγουροι ότι δείχνουμε τον εαυτό μας;



Υπάρχει πάντα μια διαφορά μεταξύ αυτό που είμαστε, αυτό που πιστεύουμε ότι προβάλλουμε, αυτό που προβάλλουμε και αυτό που παρατηρούν οι άλλοι. Όταν κοιτάζουμε στον καθρέφτη, το κάνουμε με ένα πολύ διαφορετικό βλέμμα από αυτό που έχουν οι άλλοι πάνω μας. Αυτές οι παρατηρήσεις είναι υποκειμενικές.
 Διότι δεν μπορούμε να μη φιλτράρουμε τις παρατηρήσεις μας και αυτό σημαίνει ότι βλέπουμε μονό αυτό που θέλουμε να δούμε.

Έτσι, βιώνουμε πάντα με μεγάλη έκπληξη τη συνάντηση με ένα άτομο που ασυνείδητα γίνεται τον καθρέφτη μας. τις περισσότερες φορές, η αντανάκλαση μας ξαφνιάζει. 
Άρα, ποιός είμαστε τελικά;



Γίνεται να γνωρίζουμε το εαυτό μας αντικειμενικά; Είμαστε αυτό που αντιλαμβανόμαστε από την αντανάκλαση ή είμαστε την αντανάκλαση; Είμαστε αυτό που παρατηρούν οι άλλοι ή αυτός που πιστεύουμε ότι είμαστε;… Ίσως λίγο από όλα αυτά;

Για να καταφέρουμε να είμαστε σε αρμονία με το ποιος είμαστε, τι προβάλουμε και τι αντιλαμβάνονται οι άλλοι, πρέπει να κάνουμε ένα πρώτο βήμα προς  την αυτοεπίγνωση. Είναι βασικό να ξέρει κανείς ποιος είναι, ποιος δεν είναι, τι θέλει και πως λειτουργεί. Διότι η αναζήτηση του εαυτό μας περνά από το να μαθαίνουμε ποιος θέλουμε να είμαστε.

Πώς θα μπορούσε κανείς να ξέρει που και πως να πάει αν δεν ήξερε από πού αρχίζει και που θέλει να φτάσει;



Η αυτογνωσία μας επιτρέπει να αναγνωρίζουμε το σημείο, στο οποίο βρισκόμαστε. Η συνειδητοποίηση των αληθινών επιθυμιών μας, μας επιτρέπει να γνωρίσουμε την πρόοδο μας. Για να πραγματοποιήσουμε τον εαυτό μας, αρχίζουμε ένα ταξίδι μεταξύ του σημείου στο οποίο βρισκόμαστε και στο σημείο το οποίο θέλουμε να επιτύχουμε. Για να καλύψουμε αυτή την διάσταση, η αυτοπειθαρχία είναι βασική, διότι έγκειται μόνο σε εμας η λήψη της ευθύνης των απαραίτητων αλλαγών, για να κάνουμε το πρώτο βήμα και τα επόμενα. Κανένας δεν μπορεί να περπατήσει το μονοπάτι για εμας.

Στη διάρκεια του ταξιδιού μας, έχουμε την ευκαιρία να μαθαίνουμε περισσότερα για τον εαυτό μας και για τους άλλους. Μας ανοίγονται άλλες επιλογές (πιθανότητες). Ακομα, η αυτογνωσία μας επιτρέπει να παραδεχόμαστε τις διαφορές, επειδή κάθε φορά που χανόμαστε, έχουμε την ευκαιρία να ανακαλύψουμε και να καταλάβουμε κάποιον άλλον κόσμο. Κερδίζουμε σε συνειδητότητα, επίγνωση και γνώση, ευθυγραμμίζουμε τον ανώτερο εαυτό μας και τον στόχο μας. Από αυτή την συμφωνία με τον εαυτό μας, γεννιόνται η ισορροπία και η γαληνή με τον εαυτό μας, τους άλλους και τη Ζωή.


Αποτέλεσμα: Είμαστε σε αρμονία με αυτόν ή αυτήν που πιστεύουμε ότι είμαστε, δεν μας νοιάζει πια τι βλέπουν οι άλλοι, τι θέλουν να είμαστε και σταματάμε να θέλουμε να είμαστε αυτό που δεν είμαστε, αρχίζουμε να είμαστε!

Ο κύκλος έκλεισε και βρισκόμαστε μπροστά σε μια άλλη πόρτα στην οπαία γράφει:

«Ίσως είμαστε και κάτι παραπάνω;»
Έτσι αρχίζει ένα άλλο όμορφο ταξίδι!

 

Γράφει η Valerie Saier, κάτοχος Master N.L.P. & Time Line Therapist,
δασκάλα Yoga, μέλος του Yoga Alliance και του International Yoga Network